08.12.2014 – Słowem pisane – Wywiady w regionie – Muzeum w Łąkorzu

08.12.2014 – Słowem pisane – Wywiady w regionie – Muzeum w Łąkorzu

Muzeum Lokale w Łąkorzu  zostało utworzone przez  Jana Ostrowskiego. W pierwszej wersji miało to być muzeum rolnicze (maszyn rolniczych), bo tego rodzaju eksponatów  zebrał najwięcej. Z czasem jednak przybywało muzealiów związanych z innymi dziedzinami życia i pracy na wsi. Kiedy liczba maszyn, urządzeń, narzędzi i przedmiotów różnego rodzaju przekroczyła 200 eksponatów, narodził się pomysł powołania od życia Muzeum Lokalnego.

Muzeum Lokalne w Łąkorzu prezentuje swoje ekspozycje w różnych obiektach: zabytkowa  chata , kuźnia, teren pod gospodarstwem i budynki gospodarcze właściciela muzeum. W oparciu o zgromadzone zabytki powstały stałe wystawy, które razem przedstawiają obraz wsi  z  początku XX wieku. Pan Jan Ostrowski mieszkaniec wsi Łąkorz jak również opiekun muzeum starał się przybliżyć naszym czytelnikom jego historię.

M.S Kiedy powstało muzeum?

J.O Muzeum powstało na przełomie roku 1992/1993.

M.S Jaka z tym miejscem wiąże się historia?

J.O Historia tego miejsca jest dosyć nietypowa, a nawet można rzec dziwna. W moim gospodarstwie znajdowały się stare narzędzia konne , których od dawna już nikt nie używał. Moje dzieci więc pytały się mnie do czego one służą? Ja sobie w tedy pomyślałem: skoro moje dzieci pochodzą ze wsi i nie wiedzą do czego służą poszczególne narzędzia, to co dopiero  dzieci z miasta mają powiedzieć. No i po krótkim czasie zgromadziłem małą kolekcję maszyn, która znajdowała się przy moim gospodarstwie.

M.S Jakie przedmioty znajdowały się w kolekcji?

J.O Była to można powiedzieć pierwsza kolekcja, zbiór jaki powstał. W jego skład wchodziły między innymi maszyny do uprawy roli: pługi, brony oraz tym podobne rzeczy. Sąsiedzi również przyłączyli się do mnie, przynosząc mi różnego rodzaju eksponaty. Kiedy w swojej kolekcji miałem ich ponad trzysta powstała idea, że można stworzyć muzeum nie tylko dla mieszkańców, ale również dla gości odwiedzających wieś. Kiedy powstało muzeum należeliśmy jeszcze do województwa toruńskiego więc na otwarciu przybyły władze zarówno gminne jak i wojewódzkie. Muzeum powstało w jednej z najstarszych chat na terenie Łąkorza. W tym miejscu mieszkały cztery rodziny, najstarsza mieszkanka umierając miała 101 lat. Cały obiekt należy do Gminy Biskupiec i jest przeznaczony na cele muzealne.

M.S Jakie wystawy możemy oglądać na terenie muzeum?

J.O Na terenie muzeum możemy oglądać zarówno wystawy stałe jak i zmienne. Muzeum składa się z czterech pomieszczeń. W dwóch z nich znajdują się wystawy stałe. Pierwsza z nich to wystrój pokoju z końca IXI, a początków XX wieku, a druga to wystawa pod nazwą mleczarstwo znajdują się w niej rzeczy jakie w tamtych czasach ludzie posiadali do wyrobów i przechowywania mleka. Mamy jeszcze dwie wystawy, pieczenie chleba oraz pomieszczenie, które charakteryzuje wygląd klasy z początków XX wieku. Należy też pamiętać, że na terenie muzeum w jednym z pomieszczeń również odbywają się różnego rodzaju pokazy takie jak: przędzenia wełny, kart wielkanocnych czy robienia na drutach. W grudniu będziemy mieć pokaz łuskania szabli tak dawniej mówiło się na fasolę. Pamiętajmy, że na przełomie IXI i XX wieku darcie pierza tak jak i łuskanie szabli było normalnym zajęciem kobiet każdego dnia.

M.S Kto na co dzień opiekuje się muzeum?

J.O Na co dzień muzeum opiekuje się kustosz czyli ja. Natomiast często pomagają mi również członkowie Stowarzyszenia  Ochrony Przyrody Dziedzictwa Kulturowego w Łąkorzu.

M.S Czy na terenie wsi znajdują się również inne zabytkowe eksponaty?

J.O Mamy na terenie Łąkorza również zabytkowy wiatrak. We wsi oddalonej o dwa kilometry, znajduje się również zabytkowy obeliks, który powstał na cześć bitwy wojsk napoleońskich z wojskami pruskimi.

Zachęcam do odwiedzania naszego muzeum. Możecie w nim Państwo znaleźć eksponaty nawet i z IXI wieku. Zarówno dzieci jak i młodzież mogą dowiedzieć się i zobaczyć jak dawniej wyglądała wieś co się jadło, jak mieszkało i co się robiło kiedy nie było komputerów ani Internetu.

Dziękuję za rozmowę